خانواده و درمان اعتیاد !!! 

اعتياد يك عادت نيست بلكه يك بيماري است كه از جايگزين كردن مواد افيوني بيروني بجاي مواد طبيعي در بدن بوجود مي آيد. و چون خودخواسته  و در شروع از روي هوي و هوس و لذت جوئي بوده است ، نه تنها خانواده و  اطرافيان بلكه خود شخص مصرف كننده هم باور ندارند كه در  پي استفاده مكرر  جسم و روان او از تعادل طبيعي خارج گرديده است !!!

افراد درگير  با اعتياد معمولاَ حاضر به  پذيرش اين بيماري  نيستند  و  براي پاسخ به سوالات خود دلايلي دارند  كه  معمولاَ يكسان است . مثلاَ  مي پرسند مگر  مي شود  كسي با دست خودش به سراغ  اين بيماري رفته و به جان بخرد ؟؟؟

يا درصورت عدم استفاده از مواد مخدر چرا نبايد شخص حالت طبيعي يك فرد معمولي را داشته باشد ؟؟؟

به نظر مي رسد كنكاش در تجربيات افرادي كه اين مراحل را طي نموده اند مي تواند راهگشاي بسياري از جمله جوانان كنجكاو و خانواده هاي آنها در زمينه پيش گيري و مقابله با معضل اعتياد باشد !!!

فردي كه به قصد تفريح و سرگرمي و لذت جوئي به دنبال مصرف مواد رفته بدون شك با  جذابيتي  كه مواد  دارد  پس  از مدتي گرفتار خواهد  شد  و با عوارضي مثل بهم ريختگي  ، عدم تعادل  ، افسردگي  و بهم ريختگي ، خود و خانواه را دچار مشكل مي كند. پس اولين انتظاري كه از وي مي رود اينكه هر چه سريع تر مصرف مواد را قطع نمايد كه عادي هم به نظر مي آيد . مي پرسند چرا بايد يك نفر به خاطر خوش گذراني باعث اين همه مشكلات باشد ؟؟؟

اما  مي دانيم با اين نگرش  نه تنها تاكنون  راه به جائي نبرده ايم  بلكه هرروز ادامه اين تنش ها موجب اختلافات خانوادگي و طلاق و بيكاري و ناهنجاري هاي اجتماعي بوده است . لذا اين تصور كه فرد مصرف كننده فقط با قطع مصرف ترك مي كند و  كمتر كسي حاضر به  پذيرش ابعاد مختلف اين بيماري يا مثلث درمان است ، كه از جسم ، روان و جهان بيني تشكيل مي گردد !!!

اما نقش خانواده كه از روز اول اعتياد درمقابل او قرار گرفته اند و جز سرزنش و تحقير كاري انجام نداده اند نه تنها مرهمي بر زخم او نيست بلكه مشكلات رواني و روحي او را تشديد مي كنند !!!

برگرفته از . . .